โครม!! โรเวลไม่ทันสังเกตพื้นน้ำแข็งที่อยู่ตรงหน้าจึงเหยียบเข้าไปอย่างจังทำให้พื้นนั้นแตกออก แรงโน้มถ่วงฉุดร่างของเขาลงสู้น้ำเบื้องล้างความเย็นทำให้ขาของเขาชาจนขยับไม่ได้ ถ้าเขาอยู่ในนี้ต่อไปอีกซักพักเขาคงจะขยับไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว
Arhetez Incez!!
เสื้อเกราะเริ่มเปล่งประกายสีส้มแดงออกมาทีละน้อยจนกลายเป็นแดงไปทั้งตัว น้ำที่อยู่รอบกายอุ่นขึ้นเล็กน้อย เขาสามารถขับขาได้แล้วตอนนี้ ไม่รอช้าโรเวลพาตัวเองขึ้นสู่ผิวน้ำ เกราะกลับสู่สภาพเดิมอีกครั้ง "มีสมาธิหน่อยซิ เจ้าชาย" ไมน์รีดเดอร์บินวนอยู่บนหัวของเขา "ไม่ต้องมาสอนข้าหรอก เจ้านะแหละต้องมีสมาธิหน่อย" โรเวลนัยน์ตาสีน้ำเงินจับจ้องไปยังไมน์รีดเดอร์ที่ยังคงบินวนไปวนมาอยู่อย่างนั้น
"ข้านะเหรอ??" ไมน์รีดเดอร์ส่งกระแสจิตกลับมาด้วยความฉงน
โรเวลกระโดดขึ้นหวังจะคว้าลูกตาตัวน้อยเอาไว้ แต่มันก็มีสมาธิพอที่จะไม่ให้เขาจับได้ง่ายๆ "ข้าไปต่อเลยก็แล้วกัน" ว่าแล้วมันก็บินเข้าเขตภูเขานอร์เทียสที่อยู่ไม่ไกลมากนัก ....แล้วข้าจะจับมันยังไงละเนี่ย ตัวเล็กนิดเดียว.... โรเวลคิดขณะบินตามลูกตาตัวน้อย
"เจ้าสู้ไม่เป็นรึไง ถึงให้ข้ามาไล่จับเจ้าเนี่ย" โรเวลตะโกนถามเมื่อเห็นลูกตาตัวน้อยอยู่ห่างไปไม่ถึง 10 เมตร
"ข้าไม่ชอบสู้ก็เท่านั้นแหละท่าน" มันส่งกระแสจิตกลับมาเช่นเคย
"แล้วทำไมเวทย์ของข้าถึงทำอะไรเจ้าไม่ได้ละ"
"เพราะท่านยังด้อยประสบการณ์นักเจ้าชายน้อย ความจริงแล้วไม่มีอะไรที่ ท่านทำไม่ได้ เพียงแต่ท่านยังไม่สามารถนำมันออกมาใช้ได้ก็เท่านั้น" คำตอบของไมน์รีดเดอร์ ทำให้โรเวลเสียความมั่นใจไปเล็กน้อย
ทั้งสองบินวนไปวนมาอยู่นาน แต่ไม่ว่าโรเวลจะทำยังไงก็ไม่สามารถจับลูกตาตัวน้อยได้เลย ถ้าให้สู้กันป่านนี้เขาคงนั่งพักอยู่ที่ไหนซักแห่งที่อากาศดีกว่านี้เป็นแน่ ถึงแม้เขาจะชอบอากาศหนาวเย็นแต่เขาไม่ชอบหิมะเอาซะเลย มันเป็นสิ่งที่น่ารำคาญกว่าฝนเป็นเท่าตัวเพราะมันจะเหลวก็ไม่เหลวจะแข็งก็ไม่แข็ง โดยเฉพาะเมื่อมันมาเกาะอยู่กับเสื้อผ้าและร่างกายทำให้เคลื่อนไหวได้ลำบากขึ้น ....ยิ่งเกลียดยิ่งเจอ ยกเว้นเราจะทำให้มันหมดไป.... ประโยคที่คุ้นๆว่าเคยได้ยินมาจากใครสักคนผุดขึ้นมาในหัวของเขา
Fire Bolt!!
เปลวไฟพุ่งเข้าใสภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ แต่ดูเหมือนมันจะไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย
Fire Storm!!
โรเวลเปลี่ยนไปใช้เวทย์ที่มีความรุนแรงมากขึ้น ลูกไฟมากมายร่วงหล่นจากข่ายเวทย์มนต์ที่ถูกสร้างขึ้น หิมะที่ปกคลุมภูเขาละลายกลายเป็นน้ำมากมายมหาศาล ซึ่งกำลังไหลลงสู่ช่องแคบที่ทั้งสองบินอยู่ ....ไม่รอดแน่.... โรเวลยิ้มมุมปากก่อนจะลดความเร็วลง ไมน์รีดเดอร์เริ่มสัมผัสได้ถึงไอเย็นของน้ำที่อยู่ด้านบนแต่มันก็สายไปแล้วที่จะหลบ ไมน์รีดเดอร์ถูกน้ำกระแทกเข้าเต็มแรง
Freeze!!
เสียงของน้ำที่กึกก้องไปทั่วทั้งภูเขาสงบลงอย่างรวดเร็ว ด้านหน้าปรากฎเป็นน้ำแข็งหนาหลายสิบเมตรตรงกลางคือไมน์รีดเดอร์ที่ถูกแช่แข็งอย่างไม่ทันตั้งตัว "ข้ายังไม่ทันได้สนุกเลย ท่านก็จับข้าได้ซะแล้ว ปกติมีแต่คนจับข้าด้วยมือแต่ท่านใช้น้ำ " ไมน์รีดเดอร์หัวเราะชอบใจ "ขอให้สนุกกับการเรียนนะเจ้าช...."รอบกายเปลี่ยนกลับเป็นห้องสีขาวดังเดิม ประตูที่อยู่ด้านหน้าเปิดออก โรเวลก้าวออกไปอย่างช้าๆเมื่อพ้นประตูห้องประตูก็ปิดลง เขาเห็นวิคตอเรียยืนรออยู่แล้ว
"เป็นไงบ้างละ" วิคเตอเรียส่งยิ้มให้เขา
"ก็ดี แล้วเธอละ"
"แพ้ไปรอบนึงอ่า" เสียงที่แผวเบาแสดงถึงความกังวลเล็กน้อยในใจของเจ้าตัว
"ไม่เป็นไรหรอกรอบเดียวเอง ว่าแต่เอมี่ยังไม่ออกมาเหรอ" นัยน์ตาสีฟ้ามองไปรอบๆห้องแต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววของเพื่อนสาว ไม่นานนักเอมิเลียก็เดินออกมาจากประตูเดียวกันกับที่โรเวลเดินออกมาเมื่อสักครู่ ท่าทางของเธอดูอ่อนล้าลงพอสมควร "เป็นอะไรมากไหมเอมี่" โรเวลรีบเข้าไปถาม "เหนื่อยนิดหน่อยนะ" เอมิเลียส่งยิ้มเจื่อนๆให้ทั้งสองคน
