หลังจากเดินทางมาเกือบ 20 ชม. ทั้ง 4 ก็มาถึงคาร์ทันเทลกำแพงด้านนอกมีการปลูกไม้ดอกหลากชนิดไว้โดยรอบ รอบๆคาร์ทันเทลนั้นรายล้อมด้วยทุ่งหญ้ากว้างใหญ่สุดสายตา ประตูที่มีขนาดใหญ่พอที่จะให้ช้าง 4 ตัวเดินเข้าไปพร้อมๆ กันได้อย่างสบาย แต่ขณะนี้ประตูดูเล็กลงอย่างถนัดตา ด้วยจำนวนคนนับพันกับเกวียนอีกหลายร้อยเบียดเสียดกันผ่านประตูเพื่อที่จะเข้าไปเบียดกับคนอีกหลายร้อยที่อยู่ด้านใน

"เฮ้ย อย่าแซงซิ " เสียงวัยรุ่นที่ทนต่อแถวมาหลายสิบนาที ตะโกนบอกวัยรุ่นอีกกลุ่มหนึ่งด้านหน้าของเขา ยังมีอีกหลายๆ เสียงตะโกนขึ้นในทำนองเดียวกัน ทุกๆ 5 นาที

"ในที่สุดเราก็เข้ามาจนได้ " เอมิเลียถึงกับปาดเหงื่อบนหน้าผาก

"แซมกับฮาร์คิส โชคดีแล้วที่ไม่ต้องเข้ามากับพวกเรา ไม่งั้นมีหวังได้เดินตามหากันอีกนาน" โรเวลพูดพลางมองไปรอบๆ ร้านขายรูปวาดที่พวกเขาใช้เป็นที่พักเหนื่อยชั่วคราว

"สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ช่วยคะ" หญิงสาววัยไล่เลี่ยกับเอมิเลี่ยเดินมาสอบถาม

"รูปสวยดีนะคะ เธอวาดเองเหรอ?" เอมิเลียเห็นผลงานหลายๆ ชิ้นที่วางขายอยู่แล้วก็อดไม่ได้ที่จะสงสัย

"ก็.... ไม่เชิงหรอกค่ะ บางรูปเรากับพ่อก็ช่วยกันวาด"

"วาดได้ขนาดนี้ น่าจะเอาไปเสนอขายที่บ้านเราเนอะโรเวล"เอมิเลียหันกลับไปพูดกับเพื่อนชาย

"ก็จริงอย่างเธอว่าบางรูปสวยกว่ารูปที่ท่านพ่อสั่งมาจากออสมอสด้วยซ้ำไป" เขาอธิบาย "ไว้จะส่งจดหมายไปบอกให้ท่านพ่อลองมาดูซะหน่อย "

"ลืมแนะนำตัวเลย ผมโรเวล ครับ" โรเวลโค้งตัวลงเล็กน้อย

"ส่วนเรา เอมิเลีย จ๊ะหรือจะเรียกเอมี่ก็ได้น่ะ " เอมิเลียกล่าว " เจอผู้หญิงหน้าน่ารักถึงกับต้องโค้งให้เลยน่ะนายเนี่ย" เธอหันไปยิ้มให้โรเวล

"เราชื่อ วิคตอเรียค่ะ เรียกสั้นๆว่า วิคกี้ ก็ได้ " เธอเอ่ยอย่างเป็นมิตร "พวกเธอมาเรียนที่นี่กันเหรอ "

"ครับ พวกเราพึ่งผ่านการแข่งเดินเบียดเข้าคาร์ทันเทลมาเมื่อสักครู่นี่เอง"

"แล้วเธอเรียนที่นี่เหมือนกันใช่มั้ยคะ " เอมิเลียถามขึ้นก่อนที่โรเวลจะพูดขึ้นอีกครั้ง

"เราจะสมัครเข้าเรียนปีนี้เหมือนกันค่ะ " วิคกี้ตอบ

"ถ้าอย่างนั้นเราไปสมัครพร้อมกันเลยดีไหม " เอมิเลียเสนอความคิดขึ้น

ทั้งสามยืนคุยกันต่ออีกครู่หนึ่ง แล้วค่อยมุ่งหน้าไปยังห้องรับสมัคร

พอมาถึงทั้งสามก็พบว่าคนเริ่มลดจำนวนลงมากแล้ว จึงเป็นการง่ายที่จะเดินเข้าไปยังห้องรับสมัคร

"สวัสดีจ๊ะมาสมัครเรียนใช่ไหมจ๊ะ เซ็นตรงนี้เลย" หญิงวัยกลางคนขยับแว่นขึ้นก่อนเงยหน้าขึ้นมาสำรวจทั้งสามคน หลังจากที่ทั้งสามเซ็นแล้ว ข้อมูลการสมัครของพวกเขาก็ปรากฏขึ้นบนแผ่นกระดาษ โรเวลมีท่าทีตะลึงเล็กน้อยแต่เขายังไม่พูดอะไรเหมือนเคย "เสร็จแล้วจ๊ะห้องฝึกอยู่สุดทางเดินด้านขวามือนะจ๊ะ รีบเดินหน่อยแล้วกันยิ่งช้าการสอบก็ยิ่งยากนะจ๊ะ" หล่อนยิ้มให้พลางชี้ไปยังประตูทางขวามือของพวกเขา

"ขอบคุณค่ะ/ครับ " ทั้งสามเกิดความสงสัยว่าที่หญิงคนนั้นพูดจะเป็นความจริงรึเปล่าถ้าจริงพวกเขาคงได้เจอกับการสอบระดับสุดยอดเป็นแน่ เพราะกว่าพวกเขาจะมาถึงก็เป็นเวลา 1 ชม. นับตั้งแต่เปิดสมัครแล้ว "ยากแค่ไหนก็ต้องผ่านให้ได้ จริงไหมเอมี่" ท่าทางของโรเวลเปลี่ยนไปอย่างชัดเจนจน วิคตอเรียก็ยังสังเกตได้

ทางเดินนี้เรียกได้ว่า แทบจะมืดสนิทมีก็เพียงคบไฟที่อยู่หน้าห้องสุดทางเดินก็เท่านั้น " คงจะเป็นนโยบายประหยัดเชื้อเพลิง ล่ะมั้ง " โรเวลออกความเห็นก่อนจะผลักประตูตรงหน้า

"สวัสดีว่าที่นักเรียนใหม่ทั้งสาม พวกเธอมาช้าพอสมควรนะ เพื่อไม่ให้ช้าไปกว่านี้ ผมจะอธิบายวิธีการให้ฟังกันเลย" ชายชราปิดหนังสือ แล้วลุกขึ้นเดินไปที่แผนผังห้องหรืออะไรสักอย่าง มันเขียนด้วยลายมือที่หวัดจนพวกเขาอ่านไม่ออก "การสอบจะแบ่งเป็นทั้งหมด6 ห้อง แต่ละห้องจะมีสัตว์และตัวประหลาดหลากหลายชนิด ให้พวกเธอได้ฝ่าฟันกัน ส่วนคำถามที่ว่ามันเป็นตัวอะไรนั้นครูคงตอบเธอไม่ได้ เพราะสัตว์แต่ละตัวที่เธอได้สู้จะได้จากการสุ่มเลือกของกระดานเวทย์เท่านั้น และยิ่งเข้าห้องถัดไปช้ามากเท่าไหร่ ก็มีโอกาสมากขึ้นที่จะได้สู้กับสัตว์ที่มีเวทย์มนต์ประหลาดๆ มากขึ้นและทักษะการต่อสู้ที่ดีเยี่ยมมากขึ้นเท่านั้น แต่คะแนนที่พวกเธอได้ก็จะสูงตามความสามารถของสัตว์ประหลาดด้วยเช่นกัน"

ชายชราเดินไปจิบน้ำที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วหยิบกระดานเวทย์ซึ่งมีรูปร่างเหมือนกระดานขนาดเล็กทั่วไปแต่ตัวกระดานนั้นคล้ายมีน้ำอยู่ด้านใน และถ้าสังเกตดีๆ จะพบว่าน้ำนั้นเปลี่ยนสีอยู่ตลอดเวลา "ถ้าพวกเธอพร้อมจะสู้ก็แค่พูดว่าคาร์ทันเทลแล้วกระดานจะสุ่มให้ว่าเธอจะได้ทดสอบกับตัวอะไร มีใครสงสัยอะไรไหม" ชายชราวางกระดานลงแล้วจึงหันมาถามนักเรียนทั้งสาม

"แล้วถ้าเราสู้ไม่ไหวล่ะค่ะ จะทำยังไงค่ะ" วิคตอเรียยกมือขึ้นก่อนถาม

"เอ้อ... ลืมบอกไปเลย ถ้าสู้ไม่ไหวก็บอกมันไปว่า ยอมแพ้ หรือ ท่านชนะอะไรทำนองนี้แหละสัตว์ประหลาดก็จะหายไป พร้อมกับคะแนนที่พวกเธอจะได้จากสัตว์ประหลาดตัวนั้นด้วย เอาล่ะไม่มีคำถามแล้วใช่ไหม"

เมื่อไม่มีใครสงสัยอะไร ชายชราจึงให้ทั้งสามแยกกันไปคนละประตู "เอ้อ... ลืมไปๆ " ชายชราสำลักน้ำลายตัวเอง" ... พวกเธอจะใช้อาวุธของพวกเธอไม่ได้น่ะ จะใช้ได้แต่มนต์ของพวกเธอเท่านั้น ข้างในจะมีอาวุธให้พวกเธอตอนนี้เดินเข้าไปได้เลยว่าที่นักเรียนใหม่ทั้งสาม"

"โชคดีน่ะครับ "โรเวลชูนิ้วโป้งให้เพื่อนทั้งสองก่อนเดินเข้าประตูที่ทางขวาของห้อง

"แล้วเจอกันห้องถัดไปน่ะค่ะ เอมี่" วิคตอเรียยิ้มให้เอมิเลียก่อนจะเดินเข้าไป

"ได้เลยจ๊ะ "

เมื่อทั้งสามก็เดินหายเข้าไปในห้อง ชายชราเดินไปจิบน้ำชาที่อยู่บนโต๊ะทำงานอีกครั้งก่อนจะเดินกลับไปอธิบายวิธีการให้ว่าที่นักเรียนใหม่กลุ่มต่อไป