เคร้ง เคร้ง!!!

เสียงของเหล็กที่กระทบกันครั้งแล้วครั้งเล่าจากการฝึกซ้อมระหว่างชายผมสีน้ำเงินกับหญิงสาวผมดำในชุดไหมสีฟ้าซึ่งดำเนินมาเป็นระยะเวลาร่วมห้าสิบนาทีแล้ว ก็ยังไม่มีท่ามีว่าทั้งคู่จะหยุดพัก

"ข้าล่ะเบื่อกับการฝึกแบบนี้จริงๆ ไม่เห็นจะได้อะไรขึ้นมา" เขาเอ่ยขณะที่เอี้ยวตัวหลบดาบของฝ่ายตรงข้ามที่เหวี่ยงเข้ามาเต็มแรง

"แต่ท่านก็เคลื่อนไหวได้เร็วขึ้นจากการฝึกแบบนี้ไม่ใช่ รึไง" หญิงสาวตอบกลับ

"ขออนุญาตครับเจ้าชายโรเวล องค์หญิงเอมิเลีย" นายทหารหนุ่มผมทองในชุดเกราะสีดำแทรกขึ้น ขณะที่เขาวิ่งออกมาจากประตูด้านข้างของพระราชวัง

" เหวอ!! "โรเวลสะดุดรากของต้นไม้ขนาดใหญ่ที่อยู่ที่ใจกลางของสวน แขนของเขากระแทกกับต้นไม้เข้าอย่างจังทำให้ดาบหลุดจากมือไปโดยไม่รู้ตัว เขาดีดตัวขึ้นมาแต่ไม่ทันที่เขาจะตั้งตัวดาบของเอมิเลียก็จ่ออยู่ที่ข้างลำตัวของเขาเสียแล้ว

"เธอแพ้เป็นครั้งที่ 2 ของวันนี้แล้วนะโรเวล" หล่อนหัวเราะอย่างร่าเริง

" ก็วันนี้มีแต่คนชอบมาขัดจังหวะ ฉันเสียสมาธิทุกที" เขาทำหน้าเซ็งก่อนจะหันไปพูดกับนายทหารที่เดินเข้ามา "มีอะไรล่ะ ฮาร์คิส ข้าหวังว่า ข้าคงไม่ต้องไปอ่านหนังสือเวทย์เหมือนคราวที่แล้วน่ะ" สีหน้าของเขาในตอนนี้บ่งบอกได้ถึง ความสนุกที่หามิได้จากการอ่านหนังสือเวทย์

"เชอะ!! ดีแต่หน้าตา สมองนี้คงใกล้จะกลวงเต็มที" เอมิเลียสวนขึ้นมาทันควัน

"คือ... ท่านมาคัสกับท่านเมซุสอยากให้ พวกท่านไปพบ ตอนนี้เลยครับ"

"อืม..น่าแปลก แต่ยังไงก็ขอบใจท่านมากน่ะ ฮาร์คิส" โรเวลพอใจกับคำตอบที่ได้รับ แต่กลับสงสัยว่าทำไมพวกเขาถึงถูกเรียกพบในเวลาฝึกซ้อม

ฮาร์คิสโค้งให้ทั้งสองแล้วจึงเดินไปคุยกับนายทหารอีกคนที่รอเขาอยู่ด้านในของพระราชวัง

>>อ่านี่ก็เป็นนิยายแบบเป็นทางการเรื่องแรกที่เขียนน่ะครับ

ถ้าใครมีอะไรจะแนะนำ ก็คอมเมนต์ ไว้ได้เลยน่ะครับ

ขอบคุณครับ<<